1 november 2009 – svhulsberg3.nl

Wedstrijdverslag RKUVC 3 – SV Hulsberg 3    2 – 2

Na lange tijd was het eindelijk weer eens zover! Vandaag was de dag dat het merendeel van de SVH3 selectie met een kegel het veld zal betreden (en dat terwijl er wordt gevoetbald!), aangezien sponsor ‘Op de Trepkes’ een ware party organiseert: Dance Classics. Zoals het een goed elftal betaamt, dient de sponsor in groten getalen bezocht te worden om ook wat steun terug te geven. Aangezien het derde uit enkel fanatiekelingen bestaat, heeft ook iedereen geprobeerd om tot het gaatje te gaan en zo lang mogelijk acte de présence te geven. Dit is natuurlijk ook gelukt, er heerste een ware teamspirit.

Van de teamspirit op zondag was in eerste instantie weinig te merken. El Libero, die zijn naam de avond van te voren hoog heeft gehouden, deed dit ook bij de wedstrijd. Hij was de laatste…. Op blote knieën dient Hans bedankt te worden, want El Libero was zelfs te laat om te vlaggen. Bob moet daarentegen El Libero weer bedanken, anders was hij de Sjaak geweest. Waar Nils en Mitch nog steeds geblesseerd zijn, was Hans alweer present als vlagger. Dit betekende dat het derde met 16 mensen kon afreizen naar Ulestraten. Remco fungeerde als keeper, aangezien er genoeg wissels voorhanden waren.

De heuse topper deze zondagmorgen begon veel te vroeg. Normaal begint het merendeel van het derde pas tegen 10.00 uur productief te worden op het werk, laat staan op een voetbalveld. Tel daarbij op dat niemand het laat had gemaakt de zaterdagavond (lees: dus vroeg) en de daarbij horende promillages en er kan maar één conclusie getrokken worden: wat wordt het een zware dag (lalalalalaaaa). De tegenstander liegt er ook niet om, namelijk Ulestraten drie. Een mix van diverse nationaliteiten (blijkbaar kunnen de Nederlanders het werk niet) en wat voetbalvermogen maakt dit team tot een van de betere in deze poule.

Vanaf de aftrap blijkt echter maar één ding te kloppen: Hulsberg is gaar. Meh jong, sommige spelers lijken wel in slowmotion over het veld te bewegen. Opvallend is ook dat er weinig gekopt wordt. Zo opzichtig een bal niet koppen zoals Ollie, was er een stuitend voorbeeld van. Tot verbazing aan Hulsbergzijde, bakte RKUVC er echter ook vrij weinig van. In een relatief nuchtere staat had Hulsberg hier toch vrij eenvoudig moeten kunnen winnen. Ondanks alle liters bier, komt Hulsberg zelfs op voorsprong door Pieter: 0 – 1. Dit is meteen ook de ruststand.

Wat in de kleedkamer gezegd is geworden is niet bekend bij de verslaggever. Deze zag een foutloze Thijs tijdens de rust. Thijs?, hoor ik u denken: ja Thijs. Hij leeft nog en ziet er nog (ongeveer) hetzelfde uit (in de zin van niet beter).

Na de rust komen de spelers van SVH3 toch ietwat frisser uit de kleedkamer. Niet dat het nog slechter kon, dus zo heel positief was deze constatering dan ook niet. Waar het spel licht op en neer golft, worden er geen echt grote kansen gecreëerd. Reden voor de scheidsrechter om de hoofdrol op te eisen. Waar hij toch vooral uiterlijk gekenmerkt kan worden door een NONO (jawel, met hoofdletters) die thuis niets te zeggen heeft (hij moet nog thuiswonen, of hij heeft een vriendin uit het blindeninstituut) en al jaren (lees nooit) geen ontspanning heeft gehad tussen de spreekwoordelijke lakens en bovendien rondloopt als een uitgestorven veteraan, vond hij zichzelf uiterst interessant en autoritair. Er is nog geen scheidsrechter gespot op de Limburgse velden die zo duidelijk de fout in ging als deze meneer. Het mooie was dat hij alles ook nog wilde uitleggen, met een verklaring die je in politiek Den Haag niet eens tegenkomt. WAARDELOOS. Dan kun je beter niet voetballen, dan met zo’n klotskop op het veld te gaan staan. Anyway, het moet gezegd worden dat dit dus absoluut niet aan de tegenstander lag! Ulestraten wilde voetballen en was er niet op uit om de wedstrijd te verzieken. Gelukkig deed de scheidsrechter dit wel even compenseren. Stuitend voorbeeld is dat er langs de kant duidelijk werd aangegeven het niet met een beslissing eens te zijn. Pieter kreeg hierop als aanvoerder de gele kaart gepresenteerd omdat heer scheidsrechter de mensen langs de kant hiervoor gewaarschuwd had. Ik weet niet welke regel dit in het scheidsrechtersboekje is, maar volgens mij is zijn fantasie lichtelijk op hol geslagen. Misschien voelde hij zich daarbij wel gesterkt door al zijn fantasievriendjes die langs de kant stonden…. Ulestraten komt daarbij ook nog op 1 – 1. Het verdedigen werd Hulsberg uiterst lastig gemaakt aangezien alles werd teruggefloten. Daarentegen werden overtredingen op spelers van Hulsberg niet waargenomen, waardoor een uitbraak ook nog eens werd bemoeilijkt. Gelukkig maakt de SVH heel snel na de gelijkmaker weer een doelpunt wat een 1 – 2 voorsprong betekend. Na een goede en vooral snelle aanval, maakt Mark knap de actie doeltreffend af.

De scheids kon natuurlijk niet verkroppen dat Mark de actie van de wedstrijd maakte en besloot het hef weer in eigen hand te nemen. Na een scrimmage voor de Hulsberggoal, wordt de bal tegen een Hulsbergspeler geschoten: duidelijk tegen het lichaam, waarbij de armen langs het lichaam worden gehouden en absoluut niet richting de bal gaan. Oordeel scheids: met twee handen duidelijk de bal tegenhouden en dus penalty. Waar de scheids blijkbaar van horrorfilms houdt (SAW) en er dus vanuit gaat de armen sowieso vrij makkelijk van het lichaam verwijderd kunnen worden, komt hij ook in aanmerking voor een flinke oogcontrole aangezien de armen helemaal niet gebruikt werden. Pearl kan de jaaromzet halen met deze kluns, aangezien hij zo ongeveer blind moet zijn en dus hele duren glazen nodig heeft. Het montuur wordt ook vrij duur, aangezien een groot gedeelte zijn hoofd dient te bedekken: is ook beter voor eenieder.

Na het geven van de penalty was de beer los (ken je klassiekers!!). Rick kreeg nog terecht rood voor het uitschelden van de scheids, waar Hulsberg dus ook nog met 10 man moest verder spelen. Zelfs in de slotfase had Hulsberg het betere van het spel en had er misschien nog een doelpunt ingezeten. Er waren nog wat kansen, maar deze werden jammerlijk gemist. Met 11 tegen 11 had er misschien nog wat meer ingezeten.

Een jammerlijk gelijkspel, zeker gezien de stand. Bij winst was SVH3 gelijk gekomen met RKUVC en was de aansluiting met de top 3 een feit geweest. Nu is de afstand toch al ruim en moet zich met name focussen op plek nummer 3. Natuurlijk niet onverdienstelijk gezien de promotie dit seizoen.

Erg sportief was het feit dat de tegenstanders de excuses aanbood voor de scheids. Niet normaal dat zo iemand nog gevraagd wordt om te fluiten. Een hele wedstrijd laten escaleren, waar dit nergens voor nodig was. Twee voetballende teams, die een faire wedstrijd spelen, hebben dit niet nodig. Zo zie je maar weer, door één enkel persoon kunnen niet één, maar zelfs twee teams gedupeerd worden.

Volgende week wacht wederom een uitwedstrijd, nu naar Klimmen. Een heuse derby tegen een buurman die één plaatsje onder de SVH staat. Een goede wedstrijd om een gat te slaan naar de middenmoot en zelf aansluiting te behouden richting top 3.

22 oktober 2009 – svhulsberg3.nl

Wedstrijdverslag SV Hulsberg 3 – Wijlré 3    4 – 1

Buiten de reguliere competitie om, hebben de mannen van het derde zich ook nog weten te plaatsen voor de tweede ronde van het bekertoernooi. Tegenstander van vanavond is het eveneens derde van Wijlré. Dit team is ook geen geheel onbekende, dankzij Pieter die daar een paar seizoenen heeft rond gehuppeld. Met een hoop oud-eerste spelers een geduchte tegenstander.

Hulsberg kende weinig problemen om doordeweeks de spelers bij elkaar te krijgen. Afwezigen waren Mitch, Nils en Hans (blessures). Hans ontpopt zich wel tot vaste grensrechter met een uitstekend loopvermogen. Roy, Jeroen en Thijs speelden niet mee. Kenny zou wat later komen vanwege werk. Luc en Nick waren voor de afwisseling weer eens van de partij om het derde de helpende hand te bieden. Ze beginnen al langzaam bij het interieur te horen.

Waar Hulsberg de warming-up al aan het afronden was, kwamen de spelers van Wijlré pas aan op het complex. De psychologische oorlogsvoering was al begonnen: de warming-up van Hulsberg verslapte en er werd meer gekuit (Dirk) dan wat anders. Voor aanvang werd nog gezegd dat de concentratie opgepakt moest worden om een goed resultaat te bereiken.

Vanaf het eerste fluitsignaal bleek al snel dat Wijlré inderdaad een geduchte tegenstander zou zijn. Er zat veel voetballend vermogen in de ploeg, evenals loopvermogen. De oudjes deden de jonkies van Hulsberg wat voor. Met name de aanvoerder kon er geen genoeg van krijgen: zo gries wie un moes, mer longe wie un peerd! De manier van spelen van Wijlré bracht Hulsberg ook vaak in de problemen. Tactisch ontregelden ze het spel van de geel-roden. Toch bleef het derde aardig op de been. Wijlré kreeg echter wel kansen: kopbal net over, schot in zijnet, een zeer slecht uitgespeelde counter. Met wat vliegwerk bleef Hulsberg schadevrij (slecht nieuws voor Nick, heeft hij geen werk meer). Hulsberg kwam zelfs op voorsprong door een goede aanval die uiteindelijk door Pieter werd afgerond met een intikker in de kruising, op een voorzet van het slangenmens: 1 – 0.

In de rust werd duidelijk dat Wijlré deze manier van spelen niet vol kon houden en dat er meer kansen zouden komen voor Hulsberg. Hulsberg bleef dan ook volop aanvallen, maar tot echt grote kansen leidde dit niet. Mede door vliegwerk in de Wijlré-verdediging, die niet schroomde om zich voor ieder schot te gooien. Maar nu komt het. Huisslogan van deze avond is geworden: Maar wij hebben Ollie! Michel werd ingebracht voor Remco. Zo ongeveer de eerste bal die hij kreeg, kapte hij vrij en schoot hij vanuit de draai machtig vanaf de rechterkant van de zestien in de linkerbovenhoek. Keeper kansloos, derde blij: 2 – 0. Hulsberg was nog aan het nagenieten van dit wonderschoon doelpunt, toen Wijlré de aftrap nam, richting eigen zestien liep en de bal hard en zuiver langs de paal schoot. Helaas voor Hulsberg aan de goede kant van de paal. Wederom: keeper kansloos, Wijlré blij.

Wijlré probeerde wat meer druk te zetten, maar het beste was er duidelijk vanaf. Uit een hoekschop van Guido kopte Pieter zelfs de 3 – 1 tegen de touwen. Hoog boven iedereen uit springende verschalkte hij de keeper. Na wat kansjes voor het Wijlré doel en een paar klutsmomenten van met name Michel, maakte deze zelfde Michel er zelfs nog 4 – 1 van met een intikker op aangeven van Kenny.

Al met al een redelijke wedstrijd van het derde, tegen een toch vrij goede tegenstander. Het resultaat mag er zijn, al was de manier waarop nog niet goed genoeg. Een verdiende vrije zondag in het verschiet, zal de volgende wedstrijd op 1 november plaatsvinden, uit tegen Ulestraten. Wanneer de volgende bekerwedstrijd ingepland wordt is nog niet bekend.

18 oktober 2009 – svhulsberg3.nl

Wedstrijdverslag SV Hulsberg 3 – IASON 2    4 – 0

Na een weekje rust, waarvan niemand nu echt weet of het een baaldag van WVV betrof of dat WVV uit de competitie is, mocht het derde aantreden tegen IASON 2. Lang was onduidelijk of deze wedstrijd door kon gaan. IASON had al contact opgenomen om de wedstrijd te verzetten, aangezien zij te weinig man zouden hebben. Aangezien SVH3 nog in de beker uitkomt, er een zoeptocht plaatsvindt en doordeweeks ook geen optie is, had IASON eigenlijk geen keus: het was spelen of sowieso verliezen (reglementair). Omdat ze geen keus hadden, zat een potje poolen er ook al niet in.

Op zondagmorgen werd dan ook maar eerst afgewacht of de mannen uit Houthem zouden komen opdagen, alvorens het omkleedritueel zou plaatsvinden. Gelukkig hadden er op een gegeven moment (quote T. Lamers) zich 8 spelers gemeld, genoeg om te ballen. In de warming-up bleek dat IASON toch 11 spelers op de been had weten te brengen. Hulsberg was sterk vertegenwoordigd. Waar Mitch, Nils en Hans nog steeds last van blessures hebben, bleek dat Nikki thuis de broek aan heeft: Thijs haakte af met een losse tand. Ryan en Rick zouden het 2e uithelpen. Daarentegen was Jeroen weer teruggekeerde uit de boesjboesj rondom de vijvers in Frankrijk (accordeongeluid). Nick, Joep en Luc verruilden het vierde, dat niet hoefde te spelen, voor het driede. Al met al toch 15 man sterk!

Hulsberg begon goed aan de wedstrijd en controleerde vrijwel meteen. Toch kon IASON aardig mee voetballen. Het eerste deel van de wedstrijd werd er dan ook met name op het middelveld gecombineerd. De verdediging van Hulsberg stond weer eens redelijk te ballen, waardoor IASON voorin geen vuist kon maken. De verdediging van IASON was net het zwakste punt van het team. De eindpass van de mannen van Hulsberg liet echter nog te wensen over. Goede aanvallen strandden vaak richting het eindstation. Zo werden er dus ook niet veel echte kansen gecreëerd. Halverwege de eerste helft ging Hulsberg meer aandringen en zocht het sterk naar de openingstreffer. IASON moest steeds verder terug en beperkte zich tot verdedigen. De ene aanval na de andere zette Hulsberg op, maar tot goede kansen leidde dit nog niet. Vlak voor rust lukte het Hulsberg dan toch, met ook nog meteen de mooiste aanval sinds lange tijd. Na een lange bal van IASON kreeg Luc de bal, hij speelde Stan in die Ralf vond, doorgeschoven voor de verdediging. Ralf vond Guido, die Mark wegstuurde. Mark zette goed voor en supersub Ollie schoof de bal tegen de looprichting van de keeper binnen 1 – 0!
Hulsberg kreeg nog een paar kansen, maar de stand bleef 1 – 0. Wetende dat als je zelf de kansen niet maakt, je ze meestal tegen krijgt, ging Hulsberg rusten. De mannen van IASON waren zichtbaar al vermoeid van de eerste helft. En dan zeggen ze dat onze mannen geen conditie hebben…..

In de tweede helft ging Hulsberg verder met waar het in de eerste helft geëindigd was. De wedstrijd werd gecontroleerd en er werd volop aangevallen. Toch bleef de eindpass vaak het probleem en sommige acties werden te veel doorgedreven. Aangezien IASON zich ver liet terugzakken, loerde ook het gevaar dat te veel spelers voor de bal zouden spelen. Toch werd het 2 – 0 voor SVH door Mighty Mark.

Hierna begon Hulsberg te vervallen in oude fouten: te veel spelers voor de bal, veel ruimte tussen middenveld en verdediging, duels werden in verdediging niet gewonnen en concentratieverlies. IASON kwam er af en toe nog uit en dat was niet altijd onverdienstelijk. Er waren wat kansjes op tegendoelpunten, maar gelukkig was het beste er al vanaf. Hulsberg liep verder nog uit naar 3 – 0 en 4 – 0, door de ingevallen Remco, wat ook de einduitslag betekende.

Al met al een goede pot van de thuisclub, die de stijgende lijn te pakken heeft. Het kan allemaal nog wat beter, maar zolang de punten blijven komen is het vooralsnog goed genoeg. Er is inmiddels een kloof geslagen met de nummer 6 en er kan gekeken worden naar de top 3. Daar zitten nog wel wat punten verschil in, maar overbrugbaar is het zeker!

Donderdag volgt de doordeweekse bekerwedstrijd tegen het 3e van Wijlré. Hopelijk voelen de mannen van Wijlré zich niet al te veel thuis in het Hulsbergse, gezien het gerstennat in de kantine. Aanvang wedstrijd is om 19.30 uur, om 18.30 uur aanwezig zijn in de kantine!

Zaterdag kan er legaal gezopen worden wie de verkes: zondag is er een vrije voetbaldag. Op 1 november staat de topper in Ulestraten op het programma.

4 oktober 2009 – svhulsberg3.nl

Wedstrijdverslag SV Hulsberg 3 – FC Gulpen 3    4 – 0

Na de eerste driepunter tegen Wijlré, was een tweede driepunter meer dan welkom om enigszins in de middenmoot te raken. Aangezien er al een redelijk onderscheid is gemaakt tussen de bovenste en onderste helft, is het zaak om niet in de onderste regionen te blijven bivakkeren.

Ook deze week kon het derde niet met de voltallige selectie aantreden. Waar vorig seizoen ongeveer iedere wedstrijd SCH3 op volledige oorlogssterkte kon aantreden, is dat dit seizoen nog niet één wedstrijd gelukt. Waar Remco terugkeerde van een blessure, Martijn vandaag wel aanwezig kon zijn en Ralf en Thijs terugkeerde van vakantie, moesten de mannen van het derde het stellen zonder Hans, Nils en Mitch (blessures), Ryan (familieweekend, enige in zijn soort) Michel (geen idee eigenlijk) en Jeroen (vakantie). Gelukkig hoefde het vierde niet te ballen en waren er wederom spelers bereid om uit te helpen: Luc (alweer) en Joep, vielen dank!

De tegenstander van vandaag was enigszins bekend in Hulsberg. Ene Antonio Alfonso schijnt zich nog steeds op voetbalvelden op te houden (al dan niet met rollator). Ook enkele bekende van Pieter (uit zijn tijd bij Wijlré) zouden een balletje trappen bij Gulpen 3. Het bleek al snel dat enkele mannen door diverse omstandigheden de weg naar Hulsberg niet hadden weten te vinden. Kloppen de verhalen niet of is Gulpen gehavend? Waar toch rekening gehouden werd met flink wat voetballend vermogen, bleek dit al snel mee te vallen. De gemiddelde leeftijd lag beduidend hoger dan die van het derde.
Hulsberg begon goed aan de wedstrijd. De verdediging stond goed, het middenveld was een onneembare vesting en de aanval was balvast. Duels werden gewonnen, de afvallende bal werd opgepikt en de vrije man werd gezocht. Zo zie je maar weer, er kan toch aardig gevoetbald worden op de zondagmorgen!
Na een minuut of 10 bleek de goede, scherpe start van Hulsberg zijn vruchten al af te werpen: Pieter kon vrij en van dichtbij de 1-0 tegen het net koppen. Niet veel later werd het zelfs 2-0 door weer eens een doelpunt van Guido. De ruststand werd zelfs op 3-0 gezet door good old Martijn. (noot voor de redactie: de situatie kan zich puur per toeval hebben voorgedaan dat de hierboven genoemde spelers die volgens de verslaggever een doelpunt gescoord hebben, dit mogelijkerwijs in een andere daarvoor te hanteren volgorde hebben klaargespeeld. Noot voor de rest: het kan zijn dat Martijn de 2-0 heeft gemaakt en Guido de 3-0).

In de rust was er weer ouderwetse gezelligheid orde van de dag. De tussenstand zorgde er zelfs voor dat Guido vroegtijdig gewisseld kon worden, zodat hij naar Roda kon gaan kijken. Tsja, het is maar wat je liever doet op zondag….. Uit onderzoek van Maurice de Hond blijkt dat er 376.129 andere dingen zijn die je beter kunt doen dan naar Roda kijken.
Na de rust zakte het niveau wat in. Blijkbaar hadden enkele spelers nog plannen deze middag (en maar zuipen) waarvoor krachten gespaard moesten blijven. De organisatie stond niet meer denderend, mede door het doorschuiven vanuit de verdediging aan Gulpen-zijde. Toch creëerde Gulpen geen grote kansen. Pieter maakte er voor Hulsberg met zijn tweede van de middag nog 4-0 van.

Na afloop waren er natuurlijk weer volop praatjes, waarbij opgemerkt moet worden dat Bob met name voor en na de wedstrijden voldoende lucht heeft voor ellenlange verhalen op geluidsniveau 130 Db. De lucht tijdens de wedstrijd is meestal maar gering. Bob zal dit echter tegenspreken, want zijn conditie is nu op niveau! Wel een zeer bedenkelijk niveau, maar toch. Daarnaast is het verzoek van El Libero om Mitch snel te laten terugkeren in de goal. De stand-ins voor Mitch zijn tot dusver niet bevorderend voor de fysieke gesteldheid van hem. Lukt het niet om met schoppen zijn hoofd te raken, wordt het maar slaand geprobeerd. Eindelijk een keer nuchter, toch nog koppien!

Volgende week is er geen wedstrijd, aangezien WVV zich heeft teruggetrokken. Hopelijk heeft dit geen invloed op de winning-mood van de mannen! 18 oktober wacht IASON in een thuiswedstrijd. Hopelijk kunnen er dan weer 3 punten worden toegevoegd. Eerst een weekend even rust (en maar zuipen).

27 september 2009 – svhulsberg3.nl

Wedstrijdverslag Wijlré 2 – SV Hulsberg 3    1 – 4

Allereerst een rectificatie van de wedstrijd tegen Caberg: de vierde doelpuntenmaker is Mark. En ja, bij gewonnen wedstrijden is de animo voor het schrijven van een verslag vele male groter!

Na de doelpuntrijke wedstrijd tegen Caberg, was het hele derde het tenminste over één ding eens: de wedstrijd tegen Wijlré moest drie punten gaan opleveren. Waar men al dacht over een gehavende selectie te beschikken, bleek dit nog erger te zijn dan verwacht.
Een drietal blessures (Mitch, Nils en Remco), een afwezigheid in combinatie met een blessure (Hans), vakantiegangers (Ralf, Ryan en Thijs) en een vrij wazige afmelding in verband met werk (Martijn) zorgde voor het treurige aantal van 10 spelers van het derde. Gelukkig verloopt de samenwerking met het vierde uitstekend en waren Luc, Michel en Patrick bereid om uit te helpen. Dit was ook niet zo moeilijk aangezien we in Wijlré moesten spelen.

Na een warming-up van drie baantjes, 2 keer tikken en een keer op de goal vegen, kon er begonnen worden aan de wedstrijd. Waar de verdediging en de aanval nog redelijk in tact was gebleven, zag het middenveld er heel anders uit. Pieter en Mark speelden centaal, waar Patrick de rechtkant bestreek en Michel de linkerkant. Aan niets was af te zien dat deze heren normaliter in de 6e klasse acteren! Ja, gebroeders Hamers, het derde haalt het beste in de spelers naar boven!

De verdediging stond weer eens ouderwets goed en de duels werden voor de afwisseling gewonnen. Het middenveld werkte zich een slag in de rondte (omvang draaicirkel verschilt per persoon) en de aanval was balvast. Het was Hulsberg dat het spel maakte en ook verdiend op voorsprong kwam. Een onoplettendheid van El Libero zorgde ervoor dat Bob toch de middellijn overstak. Hierbij gaf hij ook nog eens een uitstekende steekpass op Guido, die er 0 -1 van maakte. De grote schare fans waren buiten zinnen van vreugde.
Na een slalom van Guido, die een stuk of 4 Wijlré-spelers te machtig was, en waar zelfs een halve doodschop geen einde aan maakte, prikte hij de 0 – 2 tegen de touwen.

Met deze voorsprong kon het derde de kleedkamer opzoeken voor de rust. In de rust werd er schijnbaar een stuk concentratie achter gelaten. Wijlré kwam goed uit de start blokken en Hulsberg werd teruggedrongen. Wijlré creëerde zelfs een aantal kansen, waar met een beetje pech, zomaar twee keer gescoord had kunnen worden. Waar de druk van Wijlré het derde bijna teveel werd, scoorde Ollie uit het niets. Zich knap vrij gedraaid, schoot hij de bal zomaar in de korte hoek binnen: 0 – 3. Waar de meeste aanwezigen dachten op een bal in het zijnet, gooide Ollie zijn armen in de lucht en viste de keeper de bal uit het net. Een wazige goal, maargoed, deze tellen ook. En dit doelpunt kwam op een gunstig moment. Het verzet van Wijlré was nu wel ten einde en de wedstrijd hobbelde na het einde. Pieter maakte er zowaar nog 0 – 4 van, wat niet de eindstand betekende. Een goede actie van de Wijlré-spits, die de bal de kruising in draaide, betekende de 1 – 4. Hierbij hebben we de draaicirkel en de drie verkeerde benen van Bob buiten beschouwing gelaten.

Na de handbalwedstrijd van vorige week, kunnen we vandaag een basketbalwedstrijd bijschrijven: de eerste driepunter is binnen! Deze lijn doortrekken mannen, want SCKR en LVC zijn echt niet veel sterker dan Wijlré. Volgende week Gulpen: ook al een dorp waar de mannen van het derde een sterke connectie mee hebben.

20 september 2009 – svhulsberg3.nl

Wedstrijdverslag SV Hulsberg 3 – Sportclub Caberg 4    4 – 9

Na de aanfluiting van vorige week, werd er vandaag begonnen met een heuse wedstrijdbespreking. Dat deze bespreking geen invloed gehad heeft moge duidelijk zijn. Er werd dramatisch gevoetbald. Ruststand: 0-5.

Na een hoop gescheld, gezanik, gegooi en gereeg, zijn de spelers toch nog het veld opgelopen. Waar Caberg het enigszins rustig aan deed en de mannen van het derde geen geloof in een stunt hadden, werd er zowaar nog gevoetbald. Een redelijke tweede helft volgde, waar het derde op zal moeten voortborduren, wil het nog enige rol van betekenis kunnen gaan spelen dit seizoen (om het maar niet te hebben over degradatievoetbal). Een onterechte penalty en persoonlijke fouten zorgde voor nog eens 4 tegendoelpunten, maar er werden ook nog 4 goede doelpunten gescoord (buiten een paar gemiste kansen).

Doelpuntenmakers: Guido, Pieter, Jeroen en nog iemand (raak meestal bij 13 de tel kwijt).
Nick, Chris en met name Rens: super bedankt voor het uithelpen!
Vraagstuk van de week: hoe elimineer je de laatste man (zonder te zeggen dat het een l*l is)?

Volgende week uit naar Wijlré. 2e helft tegen Caberg doortrekken en hopelijk eens 3 punten gaan pakken. Hoofddoel: ons niet laten afleiden door gebouwtje naast het veld, A.K.A. Brand Brouwerij.

13 september 2009 – svhulsberg3.nl

Wedstrijdverslag SCKR 3 – SV Hulsberg 3    2 – 1

Een dramatische wedstrijd van Hulsberg kant. Met vandaag de cursussen: hoe geef je doelpunten weg, hoe mis je kansen, hoe verlies je duels, hoe moet je niet verdedigen en hoe moet je niet aanvallen. Vanwege groepskorting heeft het hele derde deelgenomen.

Man van de wedstrijd: Nick, tevens doelpuntenmaker
Dankwoord aan: Nick en Angelo voor het uithelpen.
Grootste verlies: Mitch met gebroken teen.

6 september 2009 – svhulsberg3.nl

Wedstrijdverslag SV Hulsberg 3 – Rood Groen LVC ’01 3    2 – 2

Allereerst een woord van dank aan Remco, die als interim reporter heeft gefungeerd, zodat jullie niet onthouden zijn van wedstrijdverslagen.

Na enkele weken de roes van het kampioenschap te hebben nagenoten, moest er uiteindelijk toch ook weer een nieuw seizoen gaan beginnen. Na de afgelaste oefenwedstrijd tegen Berg 5, konden de heren van het derde meteen aan de bak in drie wedstrijden in de bekercompetitie. Zeer verdienstelijk zijn er in de 3 wedstrijden 7 punten behaald, wat betekend dat het bekeravontuur voortgezet kan worden in ronde nummer 2. Dit ondanks enkele afwezigen en met hulp van enkele spelers van ’t veerde. Heren, nog bedankt hiervoor!

De enkele postduif die tot Egypte wist door te dringen, heeft kunnen berichten dat het voetbal nog niet echt denderend was, zodat het vertrouwen voor de eerste competitiewedstrijd nu ook weer niet gigantisch was. Met een vrijwel complete selectie (Hans vakantie, Remco geblesseerd) kon het derde zich opmaken voor de eerste wedstrijd in de 5e klasse.

Tot het laatste moment was het nog spannend of de wedstrijd überhaupt door zou kunnen gaan, want het schijnt dat je iemand nodig hebt (ik ben de naam ff kwijt) die zo’n wedstrijd een beetje in de gaten moet houden (het ligt op het puntje van mijn tong). Zonder die persoon kan de wedstrijd zelfs niet doorgaan (het is iets met links poepen!). Hij heeft ook iets met een fluitje en kerstkaarten: VERREK! DE SCHEIDSRECHTER!

Nouja, laten we zeggen dat iedere opstart wat lastig is (denk aan de maandagen) dus een schoonheidsfoutje is snel gemaakt. Nu moet er wel gezegd worden dat er in scheidsrechtersland de nodige personele problemen zijn. Uiteindelijk werd dan toch Ralf Ackermans bereid gevonden om de wedstrijd in goede banen te leiden, wat dan ook gebeurde. Ralf: Albert Heyn bedankt!

Met 16 spelers werd het een gepuzzel om de basiself te formeren. Bob en Stan begonnen op de bank vanwege vakantie, waardoor er nog drie spelers teleurgesteld moesten worden: Michel, Thijs en Mark. De overige elf mochten proberen om de resultaten uit de bekerwedstrijden ook te behalen in de competitie. Hulsberg begon echter zeer zwak aan de wedstrijd. Duels werden verloren, mandekking gebeurde vanaf minimaal 5 meter afstand en de afstand tussen de linies was te groot. LVC bleek een team met ervaring te zijn en redelijke voetballende kwaliteiten, die ze dan ook optimaal benutte. Binnen 20 minuten keek het derde tegen een 0-2 achterstand aan.
Slap verdedigen, uit positie lopen en onoplettendheid zorgde ervoor dat twee snelle aanvallen genoeg waren. Een unicum in vergelijking met vorig seizoen, maargoed, het is een feit dat de kans op herhaling hiervan gering is. En dat wordt nu maar eens goed duidelijk gemaakt. Na 25 minuten herpakt het derde zich enigszins wat resulteert in de 1-2 van Jeroen. Na een niet altijd even vloeiende aanval over veel schijven, wordt de aanval toch nog mooi en doeltreffend afgerond met een intikker. Ja Jeroen, op de goede plaats staan is ook een kwaliteit. Alleen wordt staan vaak wat te letterlijk opgevat…..

Na een tweetal wissels probeert het derde wat meer grip op de wedstrijd te krijgen, wat maar gedeeltelijk lukt. Er wordt wel wat meer naar voren gespeeld, waardoor LVC nu moet gaan verdedigen in plaats van aanvallen. Ook hierin blijken de heren niet onervaren, waardoor de ruimtes redelijk klein blijven. Ryan breekt dan toch de ban door met een hard en gericht schot (lees streep) de 2-2 tegen de touwen te schieten. Een goede laatste actie voor zijn vakantie!

In de rust wordt toch maar eens benadrukt dat er wat meer verwacht wordt van de spelers. Door de oudere leeftijd van de tegenstander zal in de tweede helft het verschil gemaakt moeten worden, zeker door er een schepje bovenop te doen. De tweede helft begint redelijk voortvarend. Er worden wat meer duels gewonnen, het voetbal is iets beter en de posities worden wat beter gehouden. Helaas is dit van niet al te lange duur. Toch vermoeid door het relatief hoge tempo, wordt voetbal steeds minder. Doordat de tegenstander conditioneel ook begint in te storten, kan het derde toch redelijk vooruit voetballen. Een aantal aanvallen sneuvelen bij de eindpass. Toch zijn er nog wat kansen te noteren. Bob en Stan proberen het een keer van afstand, waarbij het doel toch gemist wordt. Guido slalomt de 16 in, maar komt net niet tot een goed schot. Pieter en Martijn spelen een geheel eigen spel in de 16 en vergeten de trekker over te halen en Stan raakt nog een keer de lat van een aantal meters (er wordt nog steeds gewacht op de halve liter!). Het resultaat van de tweede helft is kort samengevat: geen doelpunten en niet al te best voetbal. Complimenten worden gemaakt aan de scheidsrechter, die op een goede wedstrijd mag terugkijken.

De start in de 5e klasse is niet slecht te noemen met een punt, maar er had meer in gezeten. Gezien de kwaliteiten die het derde kan vertonen, is de 2-2 wat magertjes. Met wat meer inzet en discipline kan het derde ook in de 5e klasse wat potten breken. Voor alle ‘sjerpe uulle’: spreekwoordelijke potten en geen personen van het vrouwelijke geslacht die zich aangetrokken voelen tot datzelfde geslacht.

Tip voor volgende week: geen water drinken bij thuiskomst na het stappen, want daar voel je je altijd zo slecht door op zondagmorgen!

Volgende week SCKR 3 uit: de eerste drie-punter is meer dan welkom! Hopelijk wordt ’t derde weer gesteund door de massale fanclub. De busrit kan al geboekt worden, inclusief entreekaarten.